انتهای خط...نقطه سر خط!
به یک جایی که برسی می فهمی روزگار بازی ها دارد!!
دستانت را می گیرد و طوری در پیچ و خم اش می پیچاندت که گم می شوی!!!
لا به لای خط های لرزان قلبت!!
غرور و تکبر دیگران!!
دل هایی که لگد کردیو رفتی!
سرور نوروزی اش!! مسافرت های آن چنانی اش!! استخوان دردهایش!!
برگه های کتاب های درسی اش!! زجه های نشات گرفته از مرگ عزیز هایت!
غیبت ها و تهمت هاش!! کیک های خامه ای تولدش!!
شکستگی هایش!!
الرحمن هایش!!
عهد هایش!!!
بعد کارگردان کات می دهد و جای تمام بازیگران عوض می شود!
آنچنان می پیچاندت که از دل پیچه میمیری!!
گاهی دلت می خوهد آهی از ته دل بکشی و بگویی جانان؟؟به فریادم برس!
اما میسپاری به خودش!!!خودش می داند دل پیچه چه دردی است!
پیچ می دهد!!!طوری که با مهره هم عهد می شوی!!!
دنیا کوچتر از آنی است که فکرش را هم بکنی!!!!!خیلی کوچکتر!!!!!!
+صورتت رو درست مقابل صورتم بگیر...
می خوام بیزاریمو ازت...
یک جا...
تو صورتت تف کنم!!!!
+کاش می شد 1 مدت آدم بره تو کما ، وقتی از کما در اومد خیلی چیزا عوض شده باشه..
+گاهی گم شدن آرمش ناشی از تلقین های خود آدمه!!!
یا فاطمه زهرا
